Οι δικαστές

Κι αντίκρυ μου κάθισαν οι δικαστές.

 Ο ένας πόρνος, μπεκρής και τετραπέρατος

κρυφά χλευάζοντας και φανερά δοξολογώντας

μιαν εξουσία που τον ξέρει και τον χρειάζεται.

 

Ο άλλος αδιάφορος για ό, τι δεν ήτανε δικό του

προσυπογράφοντας το καθετί που του ζητούσαν

φτάνει ν’ ακούει επαίνους για τις επιδόσεις του.

 

Ο άλλος στοχαστικός και λάγνος, πάντα υποταγμένος

στα όσα βαθιά ως τα σπλάχνα του μισούσε

με αντάλλαγμα το ελεύθερο της δίψας του.

 

Ο άλλος πονετικός χωριάτης, γκαρδιακός παραμυθάς

έτοιμος πάντα να ξεπλύνει το παλιό του κρίμα

προσκυνώντας τους νέους κάθε φορά ηγεμόνες.

 

Ο άλλος αδιάλλακτος, στάσιμος, μαραζωμένος

θρηνώντας σιωπηρά τα χαμένα χρόνια του

μισώντας όσους τον αφήναν πίσω

Advertisements

About Mrs Poetry

Always in love with music, art and the beauty of this world..
This entry was posted in Greek Poetry and tagged . Bookmark the permalink.

One Response to Οι δικαστές

  1. melita says:

    Νομίζω ότι ο χειρότερος δικαστής που μπορεί να υπάρξει είναι ο εαυτός μας…
    Είτε θα μας καταδικάσει με τις πιο αυστηρές ποινές είτε θα μας απαλλάξει ελαφρά την καρδία…μέση λύση δεν υπάρχει.
    Καλό σου βράδυ Τζένη μου και καλό μήνα να έχεις.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s