Δενδρόκηπος ΙΙ

 samourai woman

Ξέκοψες μια φορά; Ξεριζώθηκες,
Σκότωσες τ’ όνειρο με το μαχαίρι
Πίσω δεν έχει
Να το πάρεις πίσω, να τ’ αναστήσεις,
Δεν μπορείς το απαρνημένο σώμα,
Τ’ άλλο σώμα
Ο σκοτωμός τελειώνει στο αίμα
Πίσω δεν έχει
Πίσω
Ξανά
Δεν βγάζει η στέγη σου καπνό, σκυλί δεν έχει
Το κατώφλι σου, στοιχειό της γνωριμιάς
Εφτασες – δε γύρισες
Η ξενιτιά είν’ εδώ, δεν είν’ αλλού,
Μέσα σου, γύρω σου, μες στον αγέρα,
Η ξενιτιά είσαι συ: μια καταχνιά στο πρόσωπό σου
Κανείς ο ερχόμενος
Ανωνυμία η ξενιτιά, ανωνυμία μες στην ανωνυμία
Εδώ δεν είναι “εδώ” πατημασιάς ή κατοικίας
Θεμελιωμένης προς το φως, δεν είναι φύτρο, γέννημα, αυτόχθονες σπαρτοί της γης, ή ριζιμιά λιθάρια
Κανείς εδώ..

Advertisements

About Mrs Poetry

Always in love with music, art and the beauty of this world..
This entry was posted in Greek Poetry and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s