Άνεμε σώσε

wind

Πάνω από τούτες τις μορφές των πλατανιών εδώ,

πάνω από τούτα τα έλατα διαβαίνει ο άνεμός μου,

ο μεθυσμένος μου άνεμος, ο φωτεινός και ο άγριος!

Ρεύμα του απείρου μου έρωτα, ατίθασε παφλασμέ,

φέγγοντας με τα αιώνια σου τινάγματα τον αέρα,

κουνάς τη νύχτα ολόκληρη σα νάσαι από μυριάδες

ταύρους που κατεβαίνουνε με ορμή.

Άνεμε σώσε!

Άνεμε βοήθα να πιαστώ απ’ τα φωτεινά κλαδιά σου

ν’ ανέβω πάνω απ’ τα θολά ποτάμια! Άνεμε σώσε!

Σήκωσε κι εναπόθεσε ψηλά, πάνω απ’ το χιόνι,

το νούφαρο με τ’ άγιο φως! Γλύτωσε της καρδιάς μου

τον λυπημένο αυγερινό! Στερέωσε το πεσμένο

το άσπρο σου αυτό εξαπτέρυγο, σαν κεραυνός να σκίζει

τη νύχτα πάνω απ’ τις κορφές όλες:

                                                «Ειρήνη! Αγάπη!»

 

(Δημοσιεύτηκε στην «Επιθεώρηση Τέχνης», τ. 1, Χριστούγεννα 1954, σελ. 14)

Advertisements

About Mrs Poetry

Always in love with music, art and the beauty of this world..
This entry was posted in Greek Poetry and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s