Ο θρήνος της αγάπης

pure beauty

Χρόνια ατελείωτα χόρεψα
στην αιχμηρή άκρη του δόρατος
δίχως να λογιάzω τις πληγές
Αγάπη τις φώναζα,
τις θώπευα
και το αίμα
δάκρυ και αχνό χαμόγελο
στις άκρες των χειλιών μου
Θυσία εκούσια στην φυλακή σου
την καρδιά μου έκλεισα
Κι ύστερα…

Με κούρασες ,,
μονολογούσες μ’εκείνο το βλέμμα σου
το απλανές
να σημαδεύει
το ταβάνι
Άνοιξες τα φτερά σου
γι άλλους γαλαξίες
και άλλες αγκαλιές

Βούλιαξε η αγάπη
στ’ άπατα του ωκεανού
στα πέρατα των οριζόντων

Μένει μονάχα ο θρήνος
της τα δειλινά που στάζουν αίμα…

Κατερίνα Παππά

Advertisements

About Mrs Poetry

Always in love with music, art and the beauty of this world..
This entry was posted in Greek Poetry and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s