Θεός Πάνας και Νύμφη Σύριγξ

Σύριγξ και Πάνας

Στην αρχαιότητα, ένας θεός που ποτέ δεν ανέβαινε στον Όλυμπο, γιατί του άρεσε η γη και αγαπούσε την απλή ελεύθερη ζωή των βουνών,ήταν ο γνωστός Πάνας. Έμοιαζε λίγο με άνθρωπο, μα τα πόδια του και το κεφάλι του εμοιαζαν με του τράγου. Ο Παν ήταν θεός που συνήθιζε να επισκέπτεται ανθρώπους (ιδίως στον μεσημεριανό τους ύπνο) και να τους προκαλεί πανικό.Σύμφωνα με τον θρύλο, στην μάχη του Μαραθώνα, όταν τον επικαλέστηκαν οι Έλληνες φωνάζοντας “Παν! Παν! Παν!” εκείνος εμφανίστηκε και έσπειρε τον πανικό στους Πέρσες, οι οποίοι παράτησαν ασπίδες και όπλα και άρχισαν να τρέχουν πανικόβλητοι…
Ο Παν ήταν θεός της Φύσης και τριγύριζε στα δάση παίζοντας τον αυλό του. Είχε μονίμως παιχνιδιάρικη διάθεση και έκανε τους πάντες να γελούν. Ήταν και ερωτύλος και αγαπούσε τις όμορφες Νύμφες. Ήθελε μάλιστα να κάνει γυναίκα του μια από αυτές. Κεραυνοβολήθηκε παράφορα από μια νύμφη της αρκαδικής γης με το όνομα Σύριγγα, θυγατέρα του ποταμού-θεού Λάδωνα. Τη βρήκε μια μέρα στο δάσος, και τόσο γλυκό τού φάνηκε το τραγούδι της, που αμέσως τη ζήτησε γυναίκα του.
Η Σύριγξ όμως δεν τον ήθελε με τίποτα .Τότε ο Παν θύμωσε και άρχισε να την καταδιώκει. Εμπρός η Σύριγξ τρελαμένη από το φόβο, πίσω ο Παν που πιλαλούσε σαν άλογο και γελούσε δυνατά, γιατί ήξερε πως τίποτα δεν μπορούσε να ξεφύγει από τα κατσικίσια πόδια του.Βγήκαν από το δάσος κι εκεί βρέθηκε η Σύριγξ μπρός σ’ ένα ποτάμι. Μια στιγμή δίστασε, κοίταξε πίσω της, είδε πως ο κίνδυνος πλησίαζε, και πήδησε μέσα ζητώντας βοήθεια από τον Δία, που τη μεταμόρφωσε σε καλαμιά... Και ο δύσμοιρος Παν πηγαίνοντας όλο λαχτάρα να την αγκαλιάσει βρέθηκε εντέλει απογοητευμένος αγκαλιά με το φυτό…
Στενοχωρήθηκε πολύ και εις μνήμην του ανεκπλήρωτου αυτού έρωτα, έκοψε 7 ανισομερή καλάμια απ’ αυτήν, τα έδεσε μεταξύ τους , τα συγκόλλησε με κερί και έφτιαξε ένα πολυ-κάλαμο πνευστό όργανο, τον αυλό του Πάνα, που πήρε το όνομά της: «Σύριγγα»…και μέχρι και σήμερα στα βάθη των δασών ακούγεται ο ήχος της θλιβερής του σύριγγας ως ανάμνηση του καημού του, που όμως στο τέλος καταλήγει να μετατρέπεται σε χαρωπό πανηγύρι, καθώς ο Παν είναι ο θεός που ενώνει τα αντίθετα… προκαλεί πανικό και γέλωτα το ίδιο εύκολα….
Το όνομα της σύριγγας εμφανίζεται στην Ιλιάδα και στον Ύμνο στον Ερμή στ.512– “αυλών συριγγών τ’ ένοπήν” (ο Αγαμέμνονας, κοιτάζοντας προς το στρατόπεδο των Τρώων, θαύμαζε τις πολλές φωτιές που έκαιγαν μπροστά στο Ίλιο, και τον ήχο των αυλών και των συριγγών).
Η σύριγγα του Πάνα ήταν όργανο ποιμενικό και δε χρησιμοποιούνταν ποτέ για καλλιτεχνικούς σκοπούς: Ιλιαδα, στ. 526: “νομήες τερπόμενοι σύριγξι” (βοσκοί τερπόμενοι με τις σύριγγες).
Ο Πλούταρχος αναφέρει: “κηλούνται μεν γαρ έλαφοι και ίπποι σύριγξι και αυλοίς” (τα ελάφια και τα άλογα μαγεύονται με τις σύριγγες και τους αυλούς)

Advertisements

About Mrs Poetry

Always in love with music, art and the beauty of this world..
This entry was posted in Gods-Deities-Goddesses, Mythology and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s