Tag Archives: Γεώργιος Δροσίνης

Γαλήνη

Μὴν τὴν ζητᾷς τὴν Εὐτυχία Στὴν τρέλλα καὶ στὴν παραζάλη. Στὴ σιγαλιά, στὴν ἡσυχία, Ἐκεῖ θὰ βρῇς τὴν Εὐτυχία Πάναγνη, ἀμόλυντη, μεγάλη. Ἡ θάλασσα ἡ γαληνεμένη Τὴν Εὐτυχία ζωγραφίζει: Ἥμερη, ἀσάλευτη ἀπομένει, Κι’ ἀμίλητη, γαληνεμένη, Ὁ ἥλιος τὴ χρυσοφωτίζει. Γ. … Continue reading

Posted in Greek Poetry | Tagged , | Leave a comment

Πίστη..

Δεν έχεις Πίστη , όταν τα στάχια σου προσμένεις να γενούν σιτάρι, Κι από τ άκαρπο δεντρί, που κέντρωσες, προσμένεις καρπερό βλαστάρι! Πίστη έχει, όταν από το χέρσωμα κι από τα αστραποκαμένα ξύλα, προσμένεις τους καρπούς ολόδροσους και καταπράσινα τα … Continue reading

Posted in Greek Poetry | Tagged | 1 Comment